Grzyboniszczka korownicowa – tajemniczy grzyb nagrzybny
Grzyboniszczka korownicowa, znana w łacinie jako Syzygospora pallida, to interesujący gatunek grzyba, który należy do rodziny nitkopodstawkowców. Jego odkrycie miało miejsce w 1969 roku, kiedy to duński mykolog Knud Preben Liisberg Hauerslev opisał go po raz pierwszy, nadając mu nazwę Christiansenia pallida. W ciągu kolejnych lat grzyb przeszedł kilka zmian w klasyfikacji oraz nazewnictwie, co odzwierciedla dynamiczny rozwój badań nad grzybami. Obecnie jest uznawany za gatunek zasługujący na szczególną uwagę i ochronę.
Systematyka i nazewnictwo grzyboniszczki korownicowej
Grzyboniszczka korownicowa należy do rzędu Basidiomycota, który obejmuje wiele znanych gatunków grzybów. W klasyfikacji według systemu Index Fungorum można ją znaleźć w rodzinie Filobasidiaceae oraz rzędzie Filobasidiales. Oprócz tego, jest częścią większej grupy Tremellomycetes, co wskazuje na jej bliskie pokrewieństwo z innymi grzybami o podobnych cechach.
Warto podkreślić, że w 1986 roku Herbert Ginns przeniósł ten gatunek do rodzaju Syzygospora, a polska nazwa grzyboniszczki została ustalona przez Władysława Wojewodę w 1998 roku. Od tego czasu nazwa ta przetrwała, a w 2003 roku jeszcze raz potwierdzono jej poprawność. Grzyby te są przedmiotem badań mykologicznych ze względu na swoje unikalne cechy i rolę w ekosystemach.
Morfologia grzyboniszczki korownicowej
Plecha i wygląd makroskopowy
Grzyboniszczka korownicowa tworzy specyficzną plechę, która ma szarobiałą barwę oraz galaretowatą, mięsistą konsystencję. Na hymenium porażonego grzyba Phanerochaete sordida występuje kremowożółta powłoka, która nadaje mu charakterystyczny wygląd. Po wysuszeniu plecha staje się twarda i rogowata, zmieniając kolor na od jasno do ciemnoszarego. Ta unikalna morfologia sprawia, że grzyb ten jest łatwy do identyfikacji w jego naturalnym środowisku.
Cechy mikroskopowe
Na poziomie mikroskopowym grzyboniszczka korownicowa ujawnia swoje fascynujące cechy strukturalne. Strzępki są obecne niemal na wszystkich przegrodach i mają sprzążki. Czasami na przegrodach pojawiają się ssawki o średnicy osiągającej do 8 µm, co dodatkowo podkreśla złożoność tej formy życia. Podstawki są 4–6 zarodnikowe i mają rozmiary od 42 do 105 µm długości oraz od 7 do 9,5 µm szerokości. Wytwarzają one imponujące bazydiospory, które mają elipsoidalny kształt i są lekko spłaszczone z jednej strony.
Zarodniki te mają długość od 7 do 9 µm oraz szerokość od 16 do 18 µm. Konidia natomiast są elipsoidalne lub niemal hantlowate, osiągając rozmiary około 9 × 16,5 µm. Powstają one na rozgałęzionych konidioforach i dzielą się na dwie nierówne komórki przez przegrodę, co jest cechą charakterystyczną dla tego gatunku.
Występowanie i siedlisko
Grzyboniszczka
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).