„`html
Wstęp
Charles Hazlitt Upham, urodzony 21 września 1908 roku w Christchurch, to postać, która zapisała się w historii jako jeden z najbardziej odważnych nowozelandzkich żołnierzy. Był on jedynym żołnierzem podczas II wojny światowej, który otrzymał Krzyż Wiktorii dwukrotnie, co czyni go jednym z trzech takich przypadków w historii. Jego życie i kariera wojskowa są dowodem na niezwykłą odwagę oraz determinację w obliczu niebezpieczeństwa.
Wczesne życie i edukacja
Charles Upham był synem prawnika Johna Hazlitta Uphama oraz Agathy Mary Coates. W młodości wykazywał wiele talentów, a jego zainteresowania obejmowały sport i naukę. Po ukończeniu Christ’s College w Christchurch w 1927 roku, kontynuował edukację w Canterbury Agricultural College, gdzie zdobył dyplom. Jako student aktywnie uczestniczył w życiu sportowym uczelni, reprezentując ją w rugby oraz wioślarstwie.
Po zakończeniu studiów Upham przez sześć lat pracował w hodowli owiec, a następnie spędził kolejne trzy lata w pracy biurowej. Jego ambicje edukacyjne skłoniły go do powrotu do Lincoln, gdzie planował dalszą naukę. W obliczu wybuchu II wojny światowej jego życie miało się jednak diametralnie zmienić.
Kariera wojskowa
W momencie mobilizacji we wrześniu 1939 roku Charles Upham zgłosił się do wojska jako szeregowy, szybko zostając przydzielonym do 20. batalionu 2. Dywizji nowozelandzkiej w ramach Second New Zealand Expeditionary Force (2nd NZEF). Pomimo możliwości awansu do stopnia oficerskiego postanowił zrezygnować z kursu, obawiając się opóźnienia w wysłaniu na front. Już w grudniu 1939 roku awansował na sierżanta i został wysłany z pierwszymi oddziałami nowozelandzkimi do Egiptu.
Po przybyciu do Egiptu Upham podjął decyzję o odbyciu kursu oficerskiego, co zaowocowało jego promocją na oficera dowodzącego plutonem w listopadzie 1940 roku. Jego umiejętności i odwaga szybko zaowocowały podczas walk na Krecie, gdzie zasłużył na swój pierwszy Krzyż Wiktorii. W trakcie nocnego ataku w rejonie lotniska Maleme udowodnił, że potrafi stawić czoła nieprzyjacielowi z niezwykłą determinacją.
Bitwy i odznaczenia
Upham brał udział w wielu kluczowych bitwach II wojny światowej, takich jak walki o Grecję oraz bitwa o Kretę. Jego nieustępliwość i zdolności dowódcze były szczególnie widoczne podczas kontrataków na Krecie, gdzie pomimo odniesionych ran nie opuścił linii frontu. Został ranny odłamkiem granatu moździerzowego, ale jego determinacja nie pozwoliła mu na wycofanie się z działań bojowych.
W październiku 1941 roku Upham został uhonorowany Krzyżem Wiktorii za męstwo wykazane podczas walk na Krecie. Po reorganizacji 20. batalionu po ciężkich stratach odniesionych w Libii awansował na kapitana i dowodził kompanią C podczas I bitwy pod El Alamein. Tam ponownie wyróżnił się niezwykłą odwagą, prowadząc swoją kompanię do ataku mimo odniesionych ran.
Niewola i ucieczki
Niestety, podczas niemieckiego kontrataku Upham został wzięty do niewoli. Początkowo osadzono go we Włoszech, a następnie przeniesiono do Niemiec, gdzie wielokrotnie próbował ucieczki. Ostate
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).