Wprowadzenie do elektrowni jądrowej Fukushima Nr 2
Elektrownia jądrowa Fukushima Nr 2, znana w Japonii jako Fukushima Dai-Ni Genshiryoku Hatsudensho, jest jednym z kluczowych obiektów energetyki atomowej w tym kraju. Zlokalizowana w miastach Naraha i Tomioka w prefekturze Fukushima, elektrownia ta powstała w latach 1982-1987. Położona jest około 11,5 km na południe od swojej siostrzanej elektrowni Fukushima Nr 1, która stała się znana na całym świecie po tragicznych wydarzeniach z marca 2011 roku. Właścicielem obu elektrowni jest Tokyo Electric Power Company (TEPCO), jedna z najpotężniejszych firm energetycznych w Japonii.
Budowa i struktura elektrowni
Budowa Fukushima Nr 2 rozpoczęła się na początku lat 80. XX wieku, w okresie, gdy Japonia intensywnie rozwijała swoje możliwości energetyczne, aby zaspokoić rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną. Elektrownia składa się z czterech reaktorów typu BWR (Boiling Water Reactor), które wykorzystują wodę do chłodzenia i generowania pary potrzebnej do produkcji energii. W odróżnieniu od innych typów reaktorów, BWR są znane z prostoty konstrukcji oraz efektywności energetycznej.
Awarie i incydenty
Historia Fukushima Nr 2 nie jest wolna od problemów technicznych. W 1989 roku doszło do poważnej awarii w reaktorze nr 3, co spowodowało jego wyłączenie na długi okres wynoszący 21 miesięcy. Awaria ta była sygnałem alarmowym dla zarządzających elektrownią oraz dla władz japońskich, aby zwrócić uwagę na bezpieczeństwo obiektów jądrowych. Mimo że incydent nie spowodował żadnych ofiar ani większych konsekwencji dla środowiska, zwiększył on świadomość o potencjalnych zagrożeniach związanych z energetyką jądrową.
Trzęsienie ziemi i jego skutki
Najtragiczniejszym rozdziałem w historii elektrowni Fukushima Nr 2 miało miejsce w marcu 2011 roku, kiedy to Japonia doświadczyła jednego z najpotężniejszych trzęsień ziemi w swoim współczesnym dziejach. Trzęsienie to o magnitudzie 9.0 uderzyło w północno-wschodnią część kraju, powodując nie tylko ogromne zniszczenia materialne, ale także prowadząc do katastrofy nuklearnej w pobliskiej elektrowni Fukushima Nr 1. W odpowiedzi na to zdarzenie reaktory Fukushima Nr 2 automatycznie przeszły w tryb awaryjnego wyłączenia.
Ewakuacja mieszkańców
W wyniku zagrożenia radiacyjnego i uszkodzeń systemów chłodzenia reaktorów nr 1, 2 i 4 zdecydowano się na ewakuację okolicznych mieszkańców. Pierwsza faza ewakuacji objęła obszar o promieniu trzech kilometrów od elektrowni, a później rozszerzono ją do dziesięciu kilometrów. Władze lokalne oraz TEPCO podjęły wszelkie możliwe kroki, aby zapewnić bezpieczeństwo ludności i ograniczyć narażenie na promieniowanie.
Status reaktorów po katastrofie
Po trzęsieniu ziemi oraz związanych z nim awariach systemu chłodzenia Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) ogłosiła stan zagrożenia nuklearnego w elektrowni Fukushima Nr 2. Dnia 15 marca 2011 roku potwierdzono, że wszystkie cztery reaktory zostały trwale wyłączone i znajdują się w stanie „zimnego wyłączenia”, co oznaczało, że temperatura wewnątrz reaktor
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).